Penningmeester Mau en zijn partner Sandra gaan samen met hun zoontje Berend binnenkort een nieuw stulpje betrekken aan de Klompendijk in Etten.
Daar vorige week het hoogste punt van hun huis bereikt was, meende CV De Metworst dit heugelijke feit te moeten vieren met het plaatsen van de traditionele Meiboom.
Vrijwilligers optrommelen is bij de Rood/Witten nooit een probleem en aldus meldden zich een hoop Metworsten zich vorige week zaterdag bij Rv11 lid Rene aan de Berkenlaan.
Rene en Ingrid beschikken achter hun huis over een dicht bos van dennebomen en een ervan viel de eer te beurt om als Meiboom te gaan fungeren.

Het overgrote deel van de mannen toog derhalve gewapend met bijlen en zagen het bos in, alwaar vol enthousiasme de verkeerde boom omgehakt werd. Daar deze boom slechts 11 meter lang was, op zich een mooi karnavalesk getal, werd besloten nog een 18 meter lange boom om te zagen. Dat van deze boom bij het nadien optillen nog weer
een meter of 4 afbrak, mocht de pret niet drukken.
Na het opladen van beide bomen (er een laten liggen is ook jammer) en het maken van de krans, togen alle aanwezigen vol enthousiasme naar Etten.
De oplegger van de kleine Amerikaan Marcel voorop en de rest op de fiets erachteraan.

Dit bleek geen overbodige luxe, daar vooral en Terborg
het bochtenwerk resulteerde in een flink uitzwaaien van de Meibomen, daar ze nogal ver uitstaken...... De terrastafels bij de Roode Leeuw zijn nog nooit zo snel 'schoongeveegd"....
In Etten aangekomen werd al snel de Klompendijk opgedraaid, waarna de achter de optocht opgebouwde file weer snel oploste.
Nu moest het volgende probleem opgelost worden: hoe beide lange gevaartes de bouwplaats op krijgen. Allereerst moest het halve hekwerk rondom de bouwplaats gesloopt worden. Daarna bleken de Meibomen dermate lang te zijn dat het manoevreren een nogal lastige klus bleek te zijn en
enkele onwelvoegelijke woorden werden hier en daar de onschuldige Ettense middag ingeslingerd.

Maar Metworsten zijn van huis uit doorzetters en na enig
graafwerk en met ladders duw-en trekwerk stonden beide Meibomen even later fier en trots in de hoogte.
Er werden voor het optillen van de Meibomen nog wel wat kritische blikken geworpen aangaande de diepte van de gaten, maar onder het motto "Vaak bu'j te bang" werd de grond wat extra hard aangestampt.
Het plankje met het traditionele gedicht, van Huisdichter Piet, werd aan de mast gespijkert. Mau en Sandra lazen de welluidende frasen om beurten voor en de traditie werd uiteraard afgesloten met besprenkelen van de Meibomen met bier of ander nat. Ook aan stukjes Metworst was gedacht.

De happening werd afgesloten en men toog op huis aan, hoewel enkele Rv11 leden het besprenkelen met bier later elders ergens in Ulft nog een vervolg gaven.
Enkele dagen later kwam echter het trieste bericht door dat de fundering van de hoogste Meiboom even solide bleek als een gemiddeld Balkenende kabinet en derhalve alweer ter aarde was gestort.
Tsja, misschien mo'j toch af en toe wel eens te bang zun.....

Voor de proza van Huisdichter Piet klik hier.